Dutch Coast Ultra by Night

Geïnspireerd door de workshop van Jolanda Linschooten over de Marathon des sables, waar ik samen met Dóra naar toe ging, besloot ik bij de aanschaf van een rugzak te kiezen voor de Raidlight Olmo 20 liter bij AthleteSportsWorld.com, want een slimme meid is op haar toekomst voorbereid! In mijn dromen ga ik ooit nog wel een keer een meerdaagse route rennen en dan heb ik meer dan voldoende ruimte om alle spulletjes mee te nemen.

Maar wat voel ik me een groentje in de trein naar Den Helder, waar de start is van de Dutch Coast Ultra by Night. Zelfs de mensen die de 100 kilometer gaan rennen hebben een veel kleinere rugzak dan ik. Ik geloof dat ik een maximale inhoud van 8 liter heb gezien! Tel daar bij op dat ik in de zenuwen van de wedstrijd ook niet meer weet dat ik om uit de waterzak te kunnen drinken eerst nog aan het tuitje moest trekken… Ik had al bijna de hele waterzak leeg gegooid, want als je er toch geen water uitkrijgt… Hihi, in een zaal met die hard trailers heb ik toch wel even om mezelf staan lachen.

Om 22.00 uur gaan we met alle afstanden tegelijk van start. De 25, 50, 75 en 100 kilometer lopers vormen een gekleurd lint door de straten van Den Helder. Alle rugzakken en kleding van de deelnemers reflecteren in het licht van de lantaarnpalen. Nog een stukje fietspad langs de kust en dan komt het ‘echte’ werk, het strand! Hier ben ik voor gekomen! In het donker, geen maan, maar wel het geluid van de zee en als ik mijn hoofdlampje uit doe, de sterren. In het begin lopen we nog met veel lopers bij elkaar (er zijn er 188 gestart), maar het lopersveld spreidt zich steeds meer uit. Het strand is het eerste stuk goed te doen. Steeds is er wel een hard stuk te vinden. De wind is met zuidoost iets vriendelijker dan de zuiderwind die voorspeld was. Wederom in mijn dromen zou het mogelijk zijn om met 10 km/u over het strand te draven: een droom die ik heel makkelijk los kan laten, omdat de realiteit nou eenmaal anders is. Met een rugzak van zo’n 4,5 kilo en over het strand loop je minder hard dan over het asfalt met dit gewicht op je rug. En bij het rennen van deze afstanden gaat het me gewoon veel minder om de tijd, dan om de ervaring.

Het gaat redelijk voorspoedig en op 25 kilometer besluit ik wel even rustig te gaan lopen en wat te eten en drinken, maar ik ga niet langs de verzorgingspost. Ik heb nog meer dan genoeg spullen bij me. Ik heb niet echt trek, maar dan is een stukje Bloks van Clifbar een prima oplossing, lekker van smaak en makkelijk verteerbaar. Het water in mijn bidons is inmiddels behoorlijk koud, dus zorgt er voor  dat mijn maag even samentrekt.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, op 31 km moet je flink links aanhouden om om de lagune heen te lopen. Toch lukt het me, samen met een aantal anderen om voor een plas water te komen staan, deels bevroren, deels open. Terug of door? Door! Het ijs is niet sterk genoeg, dus we hebben allemaal natte voeten. Door een aantal strand opgangen wordt het zand muller en de wind trekt wat aan. De combinatie zorgt ervoor dat het zwaarder wordt en het tempo zakt nog verder. Ik moet een aantal stukken lopen. Net binnen de 6 uur kom ik aan bij de strandtent de Deining. Mijn ouders staan daar buiten om me op te vangen. High on adrenaline, anders kan ik het niet noemen, helemaal happy. De warmte van het haardvuur en de andere deelnemers, een gezellige sfeer. Lopers die zich opmaken voor het vervolg van hun tocht. Diep respect, want mijn benen voelen alsof ze geen kilometer meer verder willen. Of toch? Volgend jaar 75… of zelfs 100?

Doelen/dromen voor 2017

Er staan weer mooie evenementen op het programma voor 2017. In februari hoop ik 30 kilometer te rennen in Schoorl. In maart ga ik met Josta naar Dóra toe op Fuerteventura voor het Amphibia swim-run training camp. Als team staan we op 13 mei aan de start bij de Amphiman, een swimrun in België. In juli sta ik aan de start bij de Frysman, mijn derde (Nederlandse) triathlon. En in september het WK OD in Rotterdam. Er zullen zeker nog verschillende dingen bij komen in voorbereiding op deze hoogtepunten.

Rituelen voor de wedstrijd

Misschien een beetje in strijd met het voedingsadvies om voor de wedstrijd niet te veel vetten te eten, een pizza op de avond voor een grote wedstrijd. Verder met aandacht mijn spullen klaar leggen, checken, inpakken en checken, klaar leggen bij de start en checken, checken, checken… De dagen voor de race probeer ik het parcours te visualiseren en zo goed mogelijk voorbereid te zijn, ook al kan ik er ook van genieten om compleet onvoorbereid (behalve dan fysiek getraind te hebben) aan de start te staan en het over me heen te laten komen.

Inspiratiebronnen

Zoals ik al eerder schreef is Jolanda Linschooten een inspiratie wat betreft de beleving van de natuur en niet alleen met het resultaat bezig te zijn. Ik kijk regelmatig documentaires over ultraruns en andere extreme races, waarbij ik de Desert Runners een van de mooiste vind. De combinatie van mooie omgeving en een sportevenement boeit mij enorm. TI zwemmen is wat mij betreft een manier van zwemmen die past bij een aandachtige manier van sporten die ik ook het liefst in het open water toepas. Aandacht voor techniek en de Fantastic Fridays bij Swimfantastic zijn een moment waarop ik mijn teamgenootjes zie en we elkaar inspireren met onze plannen. Op de website van Mediterra International Swimming staat veel informatie over zwemmen, de ideale combinatie van TI zwemmen en mindfulness.

 

Mooiste tijd van de dag om te sporten

Elke tijd, behalve in de ochtend! Dat doe ik bij voorkeur alleen bij uitzondering voor een wedstrijd.

 

 

Dit bericht is geplaatst in Blogs & Nieuws met de tags , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.