Van Durgerdam naar Vuurtoreneiland

Van Durgerdam naar Vuurtoreneiland

In de winter trainen we met Swimfantastic in het Sportfondsenbad Oost. We leren zo efficiënt mogelijk te zwemmen, zodat je niet alleen snel korte baantje kan trekken, maar ook lange tochten volhoudt. Als het weer het toelaat, kan ik eindelijk de geleerde techniek toe passen in het open water. Eén van de eerste tochten van het jaar is de 4,5km lange zwemtocht van Durgerdam naar Vuurtoreneiland geweest.  

Op fietsafstand van het station ligt het idyllische Durgerdam. Op het moment dat ik de Durgerdamse dijk op fiets, zie ik rechts van me het uitgestrekte IJsselmeer vol zeil- en visserboten. Links bevinden zich de gekleurde dijkhuizen met daarachter de weilanden van Waterland. Kortom, een instant vakantiegevoel op deze doordeweekse dinsdagavond.

 

Bij “De Oude Taveerne” verzamelen de zwemmers. Het grote verkleedfeest begint: pakken aan, badmutsen en zwembrillen op, de oranje drijfboeien worden opgeblazen en omgeklikt. Als iedereen er klaar voor is, springen we vanaf de steiger het water in. Vanaf de kant worden we verbaasd nagekeken door de andere kroeggasten die in de avondzon genieten van bier en bitterballen. Met zo’n 20 zwemmers vertrekken we in een lange sliert richting Vuurtoreneiland. Huizen, molens en bootjes verdwijnen in de verte. Om ons heen alleen nog water.

 

Afgelopen jaar heb ik deze tocht twee keer gezwommen. De eerste keer staat er een stevige wind en rollen enorme wolken langs een waterig voorjaarszonnetje. De golven zijn flink, waardoor ik voortdurend de vuurtoren en de andere zwemmers uit het oog verlies. Navigeren gaat lastig. Doordat de golven van alle kanten op me af komen, ben ik meer bezig met het corrigeren van balans en koers, dan dat ik lekker door kan zwemmen. Deze eerste keer haal ik de eindstreep dan ook niet. Als ik op driekwart van de route ben, komt de kopgroep al weer terug. Ik besluit dat het mooi geweest is en zwem met hen terug naar de haven.

 

De tweede keer boffen we met een warme zomeravond, geen zuchtje wind en spiegelglad water. De meeste zwemmers springen zonder pak het water in. Was het de vorige keer vooral doorbikkelen, deze keer is het puur genieten. De huizen en de zeilboten lichten op in de avondzon. Onder water zwaaien de waterplanten ons loom toe. Zonder golven kom je bovendien een stuk sneller vooruit. Deze keer haal ik het Vuurtoreneiland dan ook wel. Eenmaal aangekomen pauzeren we voor het eiland in het ondiepe water. Er worden gedroogde abrikozen uitgedeeld en selfies gemaakt. Na een kwartier zwemmen we weer huiswaarts. Aan wal genieten we na met bier en bitterballen.

 

De geleerde TI-techniek van Swimfantastic is me beide keren goed van pas gekomen. Ondanks de golven en de wind tijdens de eerste tocht, lukte het me om met een ontspannen slag te blijven zwemmen. Juiste wanneer het water je alle kanten op trekt en duwt, is het belangrijk om je energie te sparen.
Tijdens de tweede poging was er minder afleiding. Het juist inzetten van de techniek, merk je meteen aan je snelheid. Hierdoor kan je onderweg goed aan je slag werken. Door ook nu ontspannen te blijven zwemmen, lukte het me bovendien om lange tijd achter elkaar flink door te zwemmen.

Swimfantastic Athlesportsworld.com Sportmassage020.nl Trispiration USC 

Dit bericht is geplaatst in Blogs & Nieuws met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *